Wiadukt w ciągu ul. Kąpielowej
Wielowariantowa koncepcja budowy wiaduktu drogowego nad układem torowym w ciągu ul. Kąpielowej wraz z przebudową/budową/rozbudową przyległego układu drogowego
Dokumentacja po zmianach do ponownego Audytu – opublikowano 12.03.2024:
01_Orientacja-4Dokumentacja po zmianach do ponownego Audytu z dnia 20.12.2023:
01_Orientacja-3Opinia Audytu:
Plan sytuacyjny – wariant 5
Plan sytuacyjny – wariant 6
Plan sytuacyjny – wariant 7
Opis techniczny
Likwidacja nieadekwatnej infrastruktury rowerowej z poprzednich iteracji projektu – słuszna! Sens rozwiązania z pasem ruchu dla rowerów jest, ale wymaga korekt: geometria jezdni wskazuje na potencjał konfliktu rower/samochód na zakończeniu obu pasów. Wskazane jest zlokalizowanie pasów na odcinkach “pod górę” jezdni na wiadukcie (z profilu podłużnego wynika pochylenie jezdni 5,3% od Armii Krajowej do szczytu wiaduktu nad LK94 i 5,6% od skrzyżowania z Torową do szczytu wiaduktu), czyli “wcześniej” niż w projekcie (w tym – “esowanie” osi jezdni na wiadukcie) oraz wcześniejsze ich “urwanie” na kierunku w dół. Pas ruchu dla rowerów wskazane jest wyznaczyć także dla odcinka między ul. Armii Kraków a ul. Zakopiańską kierunek “pod górę” (zgodnie z Zarządzeniem PMK nr 3113/2018 – rower pod górę jedzie powoli i tam takie rozwiązanie miałoby sens; to jednak wymagałoby przeprojektowania jezdni i poszerzenia jej a rozwiązanie skrzyżowania byłoby trudne).
Oznakowanie pasa ruchu dla rowerów w projekcie nieprawidłowe (zgodnie z przepisami znaku P-27 nie stosuje się, właściwy jest znak P-23 i to na początku pasa i co 50 m a nie na jego końcu).
Przyczółek wiaduktu nad autostradą A4 – tu należy rozważyć jego dostosowanie do rozwiązania docelowego, jakim jest pożądana kładka rowerowa po stronie południowej/zachodniej istniejącego obiektu (znaczące poszerzenie przyczółka i dostosowanie wysokościowe i geometryczne wlotu skrzyżowania do skomunikowania z drogą dla rowerów i dowiązania do infrastrukury rowerowej trasy głównej nr 7; chodzi zarówno o “zbieranie” ruchu rowerowego od strony ul. Zakopiańskiej jak i skomunikowanie z Torową – eliminacja ew. robót utraconych).
Niezbędna jest koncepcja dla rowerowej trasy głównej nr 7 (wzdłuż torów kolejowych, w tym – wzdłuż projektowanej linii kolejowej do Myślenic) i trasy łącznikowej “Kąpielowa” (rozbudowa wiaduktu nad A4 lub budowa samodzielnego obiektu) bo dopiero w oparciu o takie dokumenty da się prawidłowo ocenić projekt audytowanego rozwiązania.
Dodać do zadania poszerzenie chodników na Fortecznej, Zakopiańskiej przy Kąpielowej na przystanki MPK
+ zatoki, wiaty typu kolejowego, ławki, barierosiedziska, stojaki na rowery
m in dla linii 191
– mieszkańcy Kąpielowej i ok. nie mogą skorzystać z linii 191
Poszerzyć chodnik na przystanki MPK + zatoki, wiaty na Kąpielowej przy Torowej dla linii 155 i linii 2X4, 2X5 na skrócenie dojścia do dworca SKA PKP, domów, pracy
zapewnić przejezdność dla autobusów MPK na Armii Kraków, Kolejarzy
dodać dwustronne CP
dodać dwustronny DDR na wiadukcie na Kąpielowej
zbudować dojazd do dworca CP, DDR na Torowej do Zembrzycka Kliny i Zembrzycka 18, Knaussa
zbudować dojazd do dworca CP i DDR od Kurdwanowa Podmokłej, Herberta do Swoszowice SKA PKP / serwisówki
1. Względem poprzedniej wersji zakres projektu został nieco wydłużony w stronę ul. Zakopiańskiej i obejmuje teraz przystanki autobusowe “Kąpielowa” w obu kierunkach. Niestety również i w tej wersji projektu zakładane jest poszerzenie zatoki w kierunku ul. Zakopiańskiej (strona północna) do 3,00m (obecna nie ma pełnych parametrów, ma ok ~2m szerokości). Pasażerom i pieszym zostaje szerokość 2,20m i 1,32m przestrzeni na przystanku, na dodatek poprzecinanej zjazdami, co jest skandaliczne i spycha tych użytkowników na sam koniec priorytetów. Należy koniecznie to zmienić.
O ile zatoka autobusowa w stronę Swoszowic jest uzasadniona nieblokowaniem wylotu skrzyżowania przez autobus, tak w stronę ul. Zakopiańskiej należy z zatoki zrezygnować. Obecnie tam co prawda zatoka istnieje, ale nie ma ona pełnych wymiarów (ma ok. ~2m szerokości), co nie pozwala na zmieszczenie się całego autobusu. Przy tak drastycznym braku dostępnej przestrzeni, nie można przeznaczać niemal wszystkiego na asfalt, zostawiając pasażerów i pieszych z substandardowym rozwiązaniem. Jest to też niezgodne z polityką transportową Krakowa. Ponadto ruch autobusów nie jest tam na tyle duży, by brak zatoki w stronę ul. Zakopiańskiej stanowił to istotne pogorszenie sytuacji ruchowej.
W związku właśnie z tymi ograniczeniami terenowymi należy:
a. Zrezygnować z zatoki autobusowej w stronę ul. Zakopiańskiej.
b. Odgiąć jezdnię tak, aby można było zmieścić zatokę autobusową w stronę Swoszowic oraz zapewnić 2,50-3,00m szerokości peronu/chodnika dla pieszych i pasażerów na każdej ze stron.
Takie rozwiązanie będzie kompromisem pomiędzy potrzebami pieszych i pasażerów oraz kierowców.
2. Ponawiam swój wniosek o rozważenie strefy zamieszkania na ul. Kolejarzy wraz z elementami uspokojenia ruchu (szykany, okienka na zieleń, itp.). Jest to ślepa uliczka, o bardzo małym natężeniu ruchu, za to stanowi dojście do stacji kolejowej.
3. Dziękuję za uwzględnienie postulatu o wprowadzeniu pasów zieleni izolacyjnej między chodnikiem a jezdnią. Szerokość tych pasów powinna być jednak większa niż 1,50m. Powinno to być 2,00 – 3,00m tak, aby można było zasadzić tam krzewy lub drzewa dające cień w upalne dni i poprawiające estetykę otoczenia. Zwłaszcza, że np. ul. Torowoą akurat projektuje się od zera i miejsce na to jest.
4. Należy zachować nawierzchnię i niweletę chodnika na zjazdach, zwłaszcza na ul. Kolejarzy, która jest dojściem do stacji kolejowej i powinna być wygodna dla pieszych (chyba, że zostanie przekształcona w strefę zamieszkania).
5. Wyprostować/”ściąć” chodniki w narożach skrzyżowań ul. Armii Kraków z ul. Kąpielową i ul. Kolejarzy w celu skrócenia ścieżek pieszych(jak na grafice), o ile pozwala na to nachylenie terenu i nie wiązać się to będzie z dodatkową wycinką drzew.
6. Przewidzieć nasadzenia drzew w obszarach zielonych objętych zakresem projektu.
7. Nie stosować kostki betonowej w kolorze czerwonym (de facto różowym), ani barierek w kolorze biało-czerwonym. Te elementy cechują się bardzo niskim poziomem estetyki i szpecą krajobraz.
W obrębie projektowanego rozwiązania znajdują się dwie trasy rowerowe układu podstawowego: główna nr 7 i łącznikowa “Kąpielowa” (Studium Podstawowych Tras Rowerowych m. Krakowa, 2019; zob. https://www.bip.krakow.pl/?dok_id=124360 ). Projekt nie odnosi się do żadnej z nich. Za to wytwarza nierozwiązywalny problem w ciągu trasy łącznikowej “Kąpielowa”. Zaproponowane w projekcie rozwiązania dla ruchu rowerowego są niezgodne z Zarządzeniem Prezydenta Krakowa nr 3113/2018 ( https://bip.krakow.pl/zarzadzenie/2018/3113/ – standardy rowerowe) w zakresie geometrii, rozwiązania skrzyżowań i łączenia drogi dla rowerów z jezdnią.
Dyskryminują i utrudniają ruch rowerowy w ciągu trasy rowerowej układu podstawowego (łącznikowa “Kąpielowa”) i wprost zagrażają jego bezpieczeństwu. Chodzi o to, że rowerzysta jadący ul. Kąpielową od strony ul. Moszyńskiego i Borowinowej (od południowego wschodu) musi – co wynika z ustawy Prawo o Ruchu Drogowym – wjechać na drogę dla rowerów, kolizyjnie przekraczając skrzyżowania zarówno z drogą dojazdową do SKA jak i z ul. Armii Kraków (Kolejarzy). To jest pogorszenie bezpieczeństwa ruchu drogowego przez wytworzenie konfliktu który nie istnieje przy pozostawieniu ruchu rowerowego na jezdni. Pokonanie tych skrzyżowań w ruchu ogólnym nie wymaga dodatkowych manewrów i jest równie bezpieczne jak pokonanie pozostałych długich odcinków ul. Kąpielowej. Zjazd na drogę dla rowerów w rejonie skrzyżowania z drogą dojazdową do SKA Swoszowice wymaga sygnalizowania zamiaru skrętu, co kierujący na wlocie podporządkowanym skrzyżowania słusznie zinterpretuje jako możliwość wjazdu na drogę z pierwszeństwem – bo rowerzysta “skręca” Co doprowadzi do kolizji z rowerzystą wjeżdżającym na pierwszeństwie na przejazd dla rowerzystów. Zaś na północ od ul. Kolejarzy rowerzysta zgodnie z projektem włącza się do ruchu, czyli ustępuje pierwszeństwa wszystkim pojazdom na jezdni i nie może wykorzystać zebranej energii kinetycznej do pokonania stromego podjazdu w kierunku ul. Zakopiańskiej. Zaprojektowana droga dla rowerów nie obsługuje żadnych relacji, niczego nie ułatwia, pogarsza za to bezpieczeństwo. Środki publiczne przeznaczone na jej budowę to marnotrawstwo.
W związku z powyższym należy:
1) Zrezygnować w całości z dróg dla rowerów przewidzianych w projekcie (warunek konieczny!)
2) Zamiennie zaprojektować drogę dla rowerów po przeciwnej (zachodniej) stronie ul. Kąpielowej od skrzyżowania z ul. Armii Kraków (Kolejową) do przyczółka wiaduktu nad autostradą A4. To wymaga przesunięcia (!) osi projektowanej jezdni ul. Kąpielowej na nasypie i projektowanym wiadukcie nad linią kolejową nr 94 oraz zapewnienia wjazdu na drogę dla rowerów od strony ul. Zakopiańskiej dla prędkości rzędu 40 km/godz. ze względu na sytuację wysokościową odcinka (jest bardzo stromy). Przyczółek wiaduktu nad A4 należy zaprojektować uwzględniając zarówno możliwość poszerzenia kapy chodnikowej wiaduktu o drogę dla rowerów albo budowę samodzielnego obiektu (kładki) tuż obok wiaduktu.
Uzasadnienie:
Trasa łącznikowa “Kąpielowa” musi być dowiązana przynajmniej do ul. Dzikiej Róży po stronie południowej (wschodniej) autostrady A4. Takie połączenie istnieje obecnie po stronie południowej/zachodniej i należy je wykorzystać. Trasa łącznikowa “Kąpielowa” łączy trasy główne nr 5 i 7, przy czym trasa nr 5 zamiast przebiegu jak w Studium (2019) w ul. Moszyńskiego i Borowinowej może być od węzła Łagiewniki A4 prowadzona zamiennie wzdłuż autostrady, w śladzie trasy VeloWilga i ul. Dzikiej Róży. Stąd kluczowy jest dostęp właśnie przynajmniej do ul. Dzikiej Róży i przebieg drogi dla rowerów jak opisano wyżej – po stronie południowej/zachodniej ul. Kąpielowej.
Rozwiązanie drogowe (nie rowerowe!) przedstawione w projekcie po północnej stronie autostrady (zjazd do ulicy Torowej w ruchu ogólnym po stronie południowej/ zachodniej ul. Kąpielowej) zapewnia wystarczające skomunikowanie z rowerową trasą główną nr 7 wzdłuż torów kolejowych linii nr 94. Jednocześnie możliwy jest w ten sposób bezkolizyjny dostęp do przystanków PKP/SKA Kraków – Swoszowice pod wiaduktem ul. Kąpielowej i z pominięciem drogi dojazdowej do SKA po północnej/wschodniej stronie ul. Kąpielowej. Co więcej, takie rozwiązanie umożliwia swobodę kształtowania przebiegu i formy trasy głównej nr 7. W przypadku lokalizacji drogi dla rowerów po stronie północnej/wschodniej (jak w projekcie) jest to niemożliwe i w każdym przypadku konfliktowe.
Przekroczenie autostrady A4 nie jest przedmiotem opracowania, ale należy je brać pod uwagę. Technicznie ruch rowerowy może odbywać się albo przez poszerzenie kapy chodnikowej istniejącego wiaduktu albo zlokalizowanym tuż obok samodzielnym obiektem.
Dopuszczalne jest też odstąpienie od budowy jakiejkolwiek infrastruktury rowerowej w ramach zadania i decyzja o budowie trasy łącznikowej “Kąpielowa” jako samodzielnego obiektu o długości ok. 500 mb nad autostradą A4 oraz linią kolejową nr 94 wraz z obiektem inżynierskim (np. pochylnią spiralną) zapewniającym skomunikowanie go z trasą główną nr 7 wzdłuż linii kolejowej nr 94. Taki obiekt musi być dowiązany do projektowanej równoległej do torów linii nr 94 na północ/zachód od niej drogi wewnętrznej (zjazd indywidualny należy dostosować geometrycznie i wysokościowo do ruchu rowerów). Jednak lokalizacja i budowa takiego obiektu (kładki nad A4 i LK94) może być trudna ze względu na sytuację własnościową.
Jak najszybciej należy też przystąpić do prac koncepcyjnych dla trasy głównej nr 7, biegnącej wzdłuż linii kolejowej nr 94. Na odcinku objętym projektem bez problemu może biec jezdnią ul. Za Torem (lub drogą dla rowerów wzdłuż niej i torów LK 94), ale niewykluczone, że istnieją nieznane dziś przesłanki wymuszające inny jej przebieg w tym rejonie (np. wzdłuż autostrady A4), co oddziałuje na sposób powiązania z trasą łącznikową Kąpielowa.
*****KONIEC
UWAGI DO DOKUMENTACJI Z DNIA 20.12.2023
————————————————————-
1. Przebieg drogi dla rowerów oraz jej włączenie w ruch ogólny od strony zachodniej wydaje się być trochę karkołomne – przy czym rozumiem, że wynika to z obecnego układu i zagospodarowania terenu. Wnoszę o rozważenie zmiany lokalizacji DDR na południową stronę wiaduktu – odpadnie nieintuicyjny tor ruchu rowerzystów w okolicy skrzyżowania z ul. Kolejarzy, może uda się zrobić włączenie do DDR jako czwarty wlot?
2. Na wiadukcie bariera energochłonna powinna być pomiędzy DDR a jezdnią, a nie za chodnikiem.
3. Dlaczego pasy ruchu na wiadukcie mają aż 4,00m? Jakie przepisy przewidują aż tak dużą szerokość pasa ruchu?
4. “Odkleić” chodniki od jezdni, zwłaszcza wzdłuż projektowanej ul. Torowej (pod wiaduktem). Oddzielić chodnik od jezdni pasem zieleni. Na skrzyżowaniu z drogą dojazdową do P+R zaprojektować przejście dla pieszych.
5. Chodniki projektować możliwie prosto. Zachować nawierzchnię i niweletę chodnika na zjazdach na posesje. Zwracam uwagę, że chodnik przylegający do jezdni może mieć min. 2,30m zgodnie z obecnymi przepisami.
6. Przeanalizować możliwość utworzenia strefy zamieszkania na dojściu do stacji kolejowej, tj. na ul. Kolejarzy (wraz z odpowiednimi rozwiązaniami technicznymi). Jako dojście do stacji SKA powinniśmy tam zadbać o wygodne dojście.
7. Wnoszę o likwidację zatoki autobusowej przed skrzyżowaniem z ul. Zakopiańską (w kierunku ul. Zakopiańskiej). Obecnie jest i tak tam bardzo wąsko, a projektowany stan spycha pasażerów na sam koniec priorytetów. Obecny projekt zakłada tylko 2,20m szerokości, co jest wąsko nawet jak na sam chodnik przy jezdni, a co dopiero z wiatą i oczekującymi pasażerami. Do tego zjazdy z posesji też dokładają swoje. Zaoszczędzoną przestrzeń przeznaczyć na poszerzenie chodnika/peronu autobusowego w tym miejscu (najlepiej do ~3m).
Ruch autobusów nie jest tam duży. Zatokę można zostawić za to w przeciwnym kierunku, tj. w stronę torów, aby autobus na przystanku nie blokował pojazdów zjeżdżających ze skrzyżowania. Przeanalizować możliwość montażu wiaty tamże